Νεφροί και Λειτουργία Ουροποιητικού Συστήματος, Διαταραχές και Ασθένειες


Τι είναι οι νεφροί;

Το ουροποιητικό σύστημα καθαρίζει το αίμα και απομακρύνει την περίσσεια του νερού και των απορριμμάτων με τη μορφή ούρων. Αποτελείται από δύο νεφρούς, δύο ουρητήρες (ένας σε κάθε νεφρό) δηλαδή τους σωλήνες αποχετεύσεως που μεταφέρουν τα ούρα από τους νεφρούς στην ουροδόχο κύστη (αποθηκευτικός θύλακας) και την ουρήθρα. Ο έλεγχος της απελευθέρωσης των ούρων από την κύστη γίνεται με την βοήθεια μυών. 

Οι νεφροί, είναι ένα ζευγάρι οργάνων με σχήμα φασολιού και βρίσκονται στο κάτω μέρος του θώρακα, εκατέρωθεν της σπονδυλικής στήλης. Αν και το σώμα είναι εξοπλισμένο με δύο νεφρούς, ο οργανισμός μπορεί να λειτουργήσει κανονικά ακόμα και με έναν υγιή νεφρό. Οι νεφροί δέχονται το αίμα από την αορτή, το φιλτράρουν και το στέλνουν πίσω στην καρδιά με την σωστή ισορροπία χημικών ουσιών και υγρών για να χρησιμοποιηθεί εκ νέου από όλο το σώμα. Τα ούρα που δημιουργήθηκαν από τους νεφρούς εξέρχονται από το σώμα δια μέσω του ουροποιητικού συστήματος. 

Οι νεφροί ελέγχουν την ποσότητα και την ποιότητα των υγρών μέσα στον οργανισμό. Παράγουν επίσης ορμόνες και βιταμίνες που είναι απαραίτητες για τις κυτταρικές δραστηριότητες πολλών οργάνων. Η ρενίνη, παραδείγματος χάρη, είναι μια ορμόνη που βοηθά στον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης. Όταν οι νεφροί δεν λειτουργούν σωστά, άχρηστα προϊόντα και υγρά συσσωρεύονται στον οργανισμό σε επικίνδυνα επίπεδα, με αποτέλεσμα να γίνονται απειλητικά γι’ αυτόν. Μεταξύ των σημαντικών ουσιών που οι νεφροί συμβάλουν στον έλεγχό τους είναι το νάτριο, το κάλιο, το χλώριο, τα διττανθρακικά ιόντα (HCO³-),το pH, το ασβέστιο, το φώσφορο και το μαγνήσιο.

Παρακάτω παρατίθενται οι ιστότοποι δύο χρήσιμων πηγών: ένα επεξηγηματικό βίντεο για την λειτουργία των νεφρών (http://www1.davita.com/kidney_animation/#slide1) και μία ιστοσελίδα με πληροφορίες για αυτήν (http://kidney.niddk.nih.gov/Kudiseases/pubs/yourkidneys/).

 

Ασθένειες και Παθολογικές Καταστάσεις που Επηρεάζουν τους Νεφρούς

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η νεφρική νόσος είναι η όγδοη κατά σειρά αιτία θανάτου. Οι συχνότερες αιτίες της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας είναι ο διαβήτης και η υπέρταση. Οποιαδήποτε ασθένεια επηρεάζει τα αιμοφόρα αγγεία, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, της υπέρτασης και της αρτηριοσκλήρυνσης, μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα των νεφρών να φιλτράρουν το αίμα και να ρυθμίζουν τα υγρά στο σώμα. Επιπλέον ασθένειες και μολύνσεις σε άλλα μέρη του σώματος προκαλούν επίσης νεφρικές διαταραχές. Οποιαδήποτε βλάβη των νεφρών μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή και γι’ αυτόν τον λόγο οι διαταραχές και οι ασθένειες που μπορεί να επηρεάσουν τους νεφρούς χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Συχνά η νεφρική νόσος δεν εμφανίζει συμπτώματα παρά μόνο όταν έχει προκληθεί σημαντική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει στο τελικό στάδιο νεφρικής ανεπάρκειας, η οποία οδηγεί στον θάνατο αν δεν χρησιμοποιηθεί συσκευή αιμοκάθαρσης ή αν δεν γίνει μεταμόσχευση νεφρού. Υπάρχουν πάνω από 100 διαταραχές, ασθένειες και παθήσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε προοδευτική καταστροφή των νεφρών. Κάποια από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα περιγράφονται παρακάτω. Δεν πρέπει να αγνοήσετε τα προειδοποιητικά σημάδια.

 

Απόφραξη
Το ουροποιητικό σύστημα μπορεί να φράξει (πχ από ένα λίθο, έναν όγκο, από την μήτρα κατά την εγκυμοσύνη ή από υπερτροφία του προστάτη). Τότε η συγκέντρωση των ούρων μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση και βλάβη των νεφρών. Όταν η απόφραξη γίνεται από κάποιο λίθο, τότε αυτή είναι επώδυνη. Άλλες αποφράξεις μπορεί να μην προκαλούν συμπτώματα και να διαγνωσθούν μόνο από παθολογικά ευρήματα σε μία τυχαία εξέταση ούρων ή αίματος καθώς και από τυχαίες απεικονιστικές εξετάσεις όπως είναι η ακτινογραφία και ο υπέρηχος.

 

Λοίμωξη
(λοίμωξη της ουροδόχου κύστης), μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρότερες λοιμώξεις άλλων οργάνων του σώματος. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, συχνοουρία, ξαφνική και επείγουσα ανάγκη για ούρηση και πόνο ή ακόμα και αίσθημα καύσου κατά την ούρηση. Υπάρχει συχνά αίσθημα πίεσης ή πόνου στο κάτω μέρος της κοιλιάς ή στην πλάτη. Κάποιες φορές τα ούρα έχουν έντονη ή δυσάρεστη οσμή ή περιέχουν αίμα. Η πυελονεφρίτιδα είναι μια λοίμωξη του ιστού του νεφρού, τα οποίο συνήθως είναι αποτέλεσμα κυστίτιδας που έχει εξαπλωθεί στον νεφρό. Η απόφραξη του ουροποιητικού συστήματος είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει λοίμωξη στο νεφρό. Λοιμώξεις άλλων σημείων του σώματος, όπως παραδείγματος χάριν οι στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις, οι λοιμώξεις του κηρίου του δέρματος ή οι βακτηριακές λοιμώξεις της καρδιάς μπορούν επίσης να μεταφερθούν μέσω του αίματος στους νεφρούς και να προκαλέσουν πρόβλημα σε αυτούς.

 

Σπειραματικές νόσοι
Ως σπειραματικές νόσοι καλούνται αυτές που προσβάλουν τις μονάδες φιλτραρίσματος του αίματος στους νεφρούς. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαβήτη ή υπέρτασης. Τέτοιου τύπου ασθένειες είναι υπεύθυνες για το μεγαλύτερο ποσοστό χρόνιων νεφρικών ανεπαρκειών από οποιαδήποτε άλλη αιτία. Το αίμα διηθείται συνεχώς μέσω μικροσκοπικών συστάδων βρόγχων αιμοφόρων αγγείων, τα σπειράματα. Κάθε σπείραμα ενώνεται με ένα μικροσκοπικό σωληνάριο το οποίο συλλέγει τα απόβλητα που έχει φιλτράρει το σπείραμα. Ημονάδαφιλτραρίσματος(σπείραμακαισωληνάριο) αποτελείένανεφρώνα.

Συχνά, η ανώμαλη αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος, μπορεί να προκαλέσει σπειραματική νόσο. Σε αυτήν την περίπτωση, το ίδιο το σώμα επιτίθεται λανθασμένα στους ιστούς των νεφρών. Κάποιες φορές η αιτία είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα, όπως ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος ή το σύνδρομο Goodpasture. Η επίθεση στο σπείραμα μπορεί να οφείλεται και σε κάποια κληρονομική πάθηση. Άλλες αιτίες είναι βακτηριακές λοιμώξεις άλλων σημείων του σώματος, όπως είναι η μόλυνση από στρεπτόκοκκο στον λαιμό ή στο δέρμα, η μόλυνση του κηρίου του δέρματος ή η μόλυνση της καρδιάς. Ιοί, όπως ο HIVπου προκαλεί το AIDS, μπορούν επίσης να προκαλέσουν στειραματική ασθένεια.

Στις νόσους και τις παθολογικές καταστάσεις που έχουν ταξινομηθεί ως σπειραματονεφρίτιδες (γνωστές επίσης και σαν νεφρίτιδες ή νεφριδικό σύνδρομο) τα σπειράματα γίνονται φλεγμονώδη. Καθώς το φιλτράρισμα του αίματος δεν γίνεται σωστά, η παραγωγή των ούρων μειώνεται, το νερό και τα άχρηστα προϊόντα συσσωρεύονται στο αίμα και εμφανίζονται στα ούρα. Επειδή τα κύτταρα του αίματος καταστρέφονται, τα ούρα γίνονται καφέ ή κόκκινα. Ορισμένοι ιστοί του σώματος διογκώνονται εξ αιτίας της περίσσειας του νερού (μια κατάσταση που ονομάζεται οίδημα). Τα αποτελέσματα μπορεί να ποικίλουν: η κατάσταση αυτή μπορεί να διαρκέσει μερικές εβδομάδες, να επηρεάσει μόνιμα την λειτουργία των νεφρών ή να προκαλέσει νεφρική ανεπάρκεια στο τελικό στάδιο. 

Στο νεφρωσικό σύνδρομο, το αίμα χάνει πρωτεΐνες μέσω των ούρων λόγω βλάβης των μεμβρανών μεταξύ σπειραμάτων και σωληναρίων. Η βλάβη αυτή επιτρέπει να περνούν από το σπείραμα μεγάλα μόρια που φυσιολογικά δεν θα πέρναγαν. Τέτοιο παράδειγμα είναι η αλβουμίνη. Καθώς η ποσότητα της αλβουμίνης, η οποία είναι μια πολύ σημαντική πρωτεΐνη, μειώνεται στο αίμα, διάφορα μέρη του σώματος διογκώνονται λόγω του υγρού (συνήθως η περιοχή γύρω από τα μάτια, η κοιλιά ή τα πόδια). Άλλες νόσοι και παθήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτό το σύνδρομο είναι οι θρόμβοι στο αίμα και η υψηλή χοληστερόλη. Το παιδικό νεφρωσικό σύνδρομο ανταποκρίνεται συνήθως θετικά στην θεραπεία και δεν προκαλεί μόνιμη νεφρική βλάβη.

Άλλοι παράγοντες
Σε οποιαδήποτε περίπτωση υπάρχει σοβαρή απώλεια ή μειωμένη ροή αίματος επηρεάζεται η φυσιολογική λειτουργία των νεφρών. Παραδείγματα είναι: η σοβαρή αφυδάτωση, ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις της αορτής και της καρδιάς, οι λοιμώξεις στο αίμα ή στην καρδιά και η σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια. Η βλάβη είναι συνήθως αναστρέψιμη, αν και σε σοκ ή σοβαρή λοίμωξη, η βλάβη μπορεί να είναι μόνιμη. Ορισμένα φάρμακα και διαγνωστικά μέσα μπορεί να έχουν τοξική επίδραση στον οργανισμό. Σε κάποιες περιπτώσεις, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDS, όπως η ιβουπροφαίνη και άλλα συνταγογραφημένα φάρμακα), η ακτινοβολία, οι αναστολείς ACEκαι ορισμένα αντιβιοτικά μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στους νεφρούς. Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια μπορεί να προκαλέσει μια παθολογική κατάσταση που απαιτεί επείγουσα ιατρική θεραπεία για την πρόληψη του θανάτου.

Οι καρκίνοι του ουροποιητικού δεν εμφανίζονται τόσο συχνά όσο οι καρκίνοι σε άλλα μέρη του σώματος. Ο καρκίνος των νεφρών έχει δύο τύπους. Ο πρώτος τύπος καλείται όγκος Wilms, εμφανίζεται σε μικρά παιδιά και συνήθως αναγνωρίζεται από πρήξιμο στην κοιλιά. Το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, το οποίο συνήθως εμφανίζεται σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, μπορεί να προκαλέσει αιματουρία, αλλά συνήθως δεν ανιχνεύεται παρά μόνο όταν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί και σε άλλα μέρη του σώματος. Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως είναι πιο συχνός και συνήθως προκαλεί πόνο και αίμα στα ούρα. Σε πολλές περιπτώσεις, το αίμα ανιχνεύεται μόνο με εξέταση ούρων. Οι καρκίνοι της ουροδόχου κύστης αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά εάν ανιχνευθούν σε αρχικό στάδιο, αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που σε οποιαδήποτε περίπτωση παρατηρηθεί αίμα στα ούρα ενηλίκων (εκτός από το αίμα κατά την διάρκεια της εμμήνου ρήσεως των γυναικών) θα πρέπει να συνεννοηθείτε με τον γιατρό τους.

 

Ενδείξεις και συμπτώματα

Συχνά η  νεφρική νόσος, εξελίσσεται προοδευτικά για αρκετά χρόνια, χωρίς ενδείξεις ή συμπτώματα που μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει ο ασθενής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γενικές εξετάσεις αίματος και ούρων είναι πολύ σημαντικές, αφού μπορεί να ανιχνευθεί αίμα ή πρωτεΐνη στα ούρα καθώς και μη φυσιολογικά επίπεδα χημικών ουσιών στο αίμα, όπως είναι η κρεατινίνη και τα άζωτο ουρίας αίματος (BUN), τα οποία αποτελούν τα πρώτα συμπτώματα των νεφρικών νόσων και της νεφρικής ανεπάρκειας. Τα προβλήματα αυτά μπορούν, ωστόσο, να αποτελούν προειδοποιητικά σημάδια διαταραχών των νεφρών και δεν πρέπει να αγνοούνται. Όταν εμφανίζεται οποιαδήποτε από τις παρακάτω παθολογικές καταστάσεις απαιτείται άμεση ιατρική φροντίδα.

  • Οίδημα ή πρήξιμο, ιδιαίτερα γύρω από τα μάτια ή στο πρόσωπο, τους καρπούς, στην περιοχή της κοιλιάς, τους μηρούς ή τους αστραγάλους.

  • Ούρα αφρώδη, χρώματος καφέ ή με παρουσία αίματος.

  • Μείωση στην ποσότητα των ούρων.

  • Προβλήματα στην ούρηση, όπως αίσθημα καύσου ή μη φυσιολογική διάρκεια ούρησης ή αλλαγή στην συχνότητα της ούρησης, ιδιαίτερα το βράδυ.

  • Πόνος στην μέση (πλευρά), κάτω από τα πλευρά, κοντά στο σημείο όπου βρίσκονται οι νεφροί

  • Υψηλή πίεση αίματος (υπέρταση).

Καθώς εξελίσσεται η νεφρική νόσος, μεταξύ των άλλων συμπτωμάτων παρατηρούνται συχνά:

  • Μεγαλύτερη διούρηση ή λιγότερο συχνά.

  • Αίσθημα φαγούρας.

  • Κόπωση, απώλεια συγκέντρωσης.

  • Απώλεια της όρεξης, ναυτία και/ή εμετός.

  • Πρήξιμο και/ή μούδιασμα στα χέρια και τα πόδια.

  • Σκούρο δέρμα.

  • Μυϊκές κράμπες.

 

Εξετάσεις

Ειδικές εξετάσεις που εκτελούνται σε δείγματα αίματος και ούρων αποτελούν την πρώτη γραμμή άμυνας για τον εντοπισμό προβλημάτων των νεφρών και την ελαχιστοποίηση των βλαβών. Οι εξετάσεις αυτές δείχνουν αν οι νεφροί απομακρύνουν επαρκώς την περίσσεια υγρών και αποβλήτων. Επιπλέον, πρέπει να μετριέται η πίεση του αίματος, δεδομένου ότι η υψηλή πίεση (υπέρταση) μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική νόσο. Σε περίπτωση υποψίας δομικών προβλημάτων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια ποικιλία απεικονιστικών εξετάσεων για την αξιολόγηση των νεφρών. Η βιοψία δείγματος νεφρικού ιστού είναι χρήσιμη για τη διάγνωση της αιτίας του προβλήματος.

 

Οι εξετάσεις που χρησιμοποιούνται συχνά για γενικό προσυμπτωματικό έλεγχο (sceening) και τη διάγνωση
Υπάρχουν πολλές εξετάσεις που γίνονται συνήθως για να βοηθήσουν το γιατρό να αναγνωρίσει κάποια νεφρική νόσο ή κάποιο πρόβλημα στα ούρα. Δείγμα αίματος μπορεί να αναλυθεί για κρεατινίνη (μπορεί να υπολογιστεί ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης [eGFR]) και για άζωτο ουρίας αίματος (BUN). Τα επίπεδα των προϊόντων αυτών στο αίμα αυξάνονται καθώς μειώνεται η λειτουργία των νεφρών και τα αποτελέσματα αυτά είναι συνήθως το πρώτο σημάδι ύπαρξης νεφρικής νόσου. Εξετάζεται επίσης δείγμα ούρων (γενική εξέταση ούρων). Η γενική εξέταση ούρων περιλαμβάνει πολλούς δείκτες των νεφρικών νόσων και παθήσεων του ουροποιητικού συστήματος όπως είναι ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων, ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων(WBCsή λευκοκύτταρα) και η συγκέντρωση της πρωτεΐνης στα ούρα. Αν έχετε διαβήτη ή υπέρταση, η ποσότητα πρωτεΐνης (μικροαλβουμίνης) στα ούρα πρέπει να ελέγχεται τουλάχιστον μια φορά ετησίως για την ανίχνευση της νεφρικής νόσου σε πρώιμο στάδιο. Όταν η μέτρηση κρεατινίνης εκτελείται μαζί με τυχαία μέτρηση μικροαλβουμίνης, το αποτέλεσμα καλείται μέτρηση μικροαλβουμίνης/κρεατινίνης (το οποίο ονομάζεται επίσης λευκωματίνης/κρεατινίνης (ACR)), την οποία η American Diabetes Association αναφέρει σαν προτιμώμενη εξέταση για τον έλεγχο μικρολευκωματινουρίας. Αν έχετε συμπτώματα που υποδηλώνουν λοίμωξη, η καλλιέργεια ούρων μπορεί να επιβεβαιώσει την παρουσία βακτηριακής μόλυνσης.

 

Εξετάσεις για την παρακολούθηση της λειτουργίας των νεφρών
Αν έχετε διαγνωστεί με νεφρική νόσο, ο γιατρός σας θα ζητήσει εργαστηριακές εξετάσεις για την παρακολούθηση της λειτουργίας των νεφρών. Μεταξύ αυτών προσδιορίζονται τα επίπεδα του Αζώτου Ουρίας Αίματος (BUN) στο αίμα καθώς και της κρεατινίνης για να παρακολουθηθεί η επιδείνωση της νεφρικής βλάβης. Μπορούν επίσης να μετρηθούν η ποσότητα καλίου και φωσφόρου στο αίμα και η ισορροπία των ηλεκτρολυτών ορού και ούρων αφού επηρεάζονται από τις νεφρικές νόσους. Η αιμοσφαιρίνη μετριέται στην γενική εξέταση αίματος (CBC) (οι νεφροί παράγουν μια ορμόνη, την ερυθροποιητίνη, που ελέγχει την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων). Η εξέταση ολικών λευκωμάτων ούρων (TP) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο της θεραπείας στον διαβήτη και το νεφρωσικό σύνδρομο. Επιπλέον προσδιορίζονται τα επίπεδα της παραθυρεοειδικής ορμόνης (PTH), η οποία ελέγχει τα επίπεδα ασβεστίου,  προκειμένου να ελεγχθεί αν και ελεγχθεί αν προσλαμβάνεται αρκετή ποσότητα ασβεστίου και βιταμίνης Dαπό τα οστά, για την πρόληψη βλαβών.

Η κυστατίνη Cείναι μια από τις εξετάσεις που μπορούν να  χρησιμοποιηθούν σαν εναλλακτική λύση για τον έλεγχο της κρεατινίνης και της κάθαρσης κρεατινίνης και την παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας σε άτομα που είναι γνωστό ή είναι πιθανό να πάσχουν από κάποια νεφρική νόσο. Μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στις περιπτώσεις που η μέτρηση της κρεατινίνης δεν ενδείκνυται, όπως για παράδειγμα σε ασθενείς που πάσχουν από κίρρωση του ήπατος, παχυσαρκία, υποσιτισμό ή έχουν μειωμένη μυϊκή μάζα. Επίσης η μέτρηση της κυστατίνης Cμπορεί να είναι χρήσιμη στην έγκαιρη διάγνωση νεφρικών ασθενειών, όταν άλλες σχετικές παράμετροι μετρώνται σε φυσιολογικά επίπεδα ιδιαίτερα στα ηλικιωμένα άτομα.

 

 

Κατάσταση

Εξετάσεις για διάγνωση

Εξετάσεις για παρακολούθηση

Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

BUN, κρεατινίνη, εκτίμηση ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR), ανάλυση ούρων

BUN, κρεατινίνη, GFR, ηλεκτρολύτες, ασβέστιο, φώσφορος, αλκαλική φωσφατάση, PTH, CBC

Λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος

Ανάλυση ούρων, καλλιέργεια ούρων

Ανάλυση ούρων, καλλιέργεια ούρων

Πέτρες νεφρών

Απεικόνιση, ανάλυση ούρων

Νάτριο ούρων, ασβέστιο, φωσφορικό, κιτρικό, οξαλικό, ουρικό οξύ

Νεφρωσικό σύνδρομο

Ανάλυση ούρων, αλβουμίνη ορού, ολική λευκοματίνη, χολιστερόλη, ολική λευκωματίνη ούρων, εξέταση αντιπύρηνων αντισωμάτων (ΑΝΑ), εξέταση για ηπατίτιδα B, C, εξετάσεις συμπληρώματος

Ολική λευκωματίνη ούρων, χοληστερόλη ορού, BUN, κρεατινίνη, εκτίμηση GFR

Νεφρικό σύνδρομο

Ανάλυση ούρων, BUN, εκτίμηση GFR, αλβουμίνη ορού, ολική λευκωματίνη ούρων, εξέταση ANA, εξέταση αντιστεπτολυσίνης Ο, εξέταση αντισπειραματικής βασικής μεμβράνης αντισωμάτων, εξέταση κυτταροπλασματικά αντισώματα αντι-ουδετερόφιλα

BUN, κρεατινίνη, εκτίμηση GFR

Νεφρική νόσος που οφείλεται σε διαβήτη ή υψηλή πίεση

Μικροαλβουμίνη

Μικροαλβουμίνη, ολική λευκωματίνη ούρων, κρεατινίνη, εκτίμηση GFR

 

Aπεικονιστικές τεχνικές

Σε περίπτωση πιθανού διαρθρωτικού προβλήματος ή απόφραξης, οι απεικονιστικές εξετάσεις των νεφρών μπορούν να φανούν πολύ χρήσιμες. Μπορεί να γίνει  υπέρηχος, αξονική τομογραφία, ισοτοπική σάρωση ή ενδοφλέβια ουρογραφία (IVP). Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν διάφορες τεχνικές ακτινών-Χ, όπως η ενδοφλέβια ουρογραφία, η ουρική κυστεογραφία, και η νεφρική αρτηριογραφία (ή αγγειογραφία). 

Βιοψία νεφρού
Η βιοψία μπορεί να προσδιορίσει την αιτία της πρωτεινουρίας ή αιματουρίας και χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας. Η ανάλυση ενός μικρού τμήματος ιστού από τον νεφρό μπορεί να προσδιορίσει τη φύση και την έκταση της δομικής βλάβης του. Η βιοψία, η οποία γίνεται με την χρήση βελόνας βιοψίας και την ταυτόχρονη υπερηχογραφική παρακολούθηση, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν πιθανολογείται η βλάβη του σπειραματικού φίλτρου.

Θεραπεία

Η θεραπεία ποικίλει ανάλογα με τον τύπο της πάθησης των νεφρών ή του ουροποιητικού συστήματος. Σε γενικές γραμμές, όσο πιο νωρίς ανιχνευθούν οι παθήσεις αυτές, τόσο πιο εύκολη είναι η αντιμετώπισή τους. Μπορεί να ζητηθεί συγκεκριμένη δίαιτα, φαρμακευτική αγωγή και χειρουργικές επεμβάσεις. Σε περίπτωση που οι νεφροί δε μπορούν πλέον να απομακρύνουν τα απόβλητα και το νερό από το σώμα, χρησιμοποιείται μηχάνημα αιμοκάθαρσης, το οποίο αναλαμβάνει να κάνει την διήθηση των νεφρών κάποιες φορές την εβδομάδα. Άλλη επιλογή είναι η μεταμόσχευση νεφρού. Αν έχετε διαβήτη ή υπέρταση, ο συχνός έλεγχος της πίεσης και του σακχάρου στο αίμα είναι εξαιρετικά σημαντικός για την πρόληψη ή την ελαχιστοποίηση της νεφρικής βλάβης.

 

ΣχετικέςΙστοσελίδες

 

Σεαυτήτηνσελίδα

Εξετάσεις: Αλβουμίνη, ασβέστιο, κρεατινίνη, εκτίμηση ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR), κάθαρση κρεατινίνης, ηλεκτρολύτες, ερυθροποιητίνη, μικροαλβουμίνη, παραθυρεοειδική ορμόνη. φώσφορος, κάλιο, προαλβουμίνη, ρενίνη, ανάλυση και καλλιέργεια ούρων, βιταμίνη D, β2 μικρισφαιρίνη, ανάλυση ουρόλιθων.


Παθολογικές καταστάσεις: Διαβήτης, Αυτοάοσα νοσήματα, Λύκος, οξέωση και αλκάλωση, πρωτεϊνουρία.

Αλλούστοδιαδίκτυο
American Association of Kidney Patients
National Institute of Diabetes & Digestive & Kidney Diseases: National Kidney Disease Education Program
National Kidney Foundation Information Center
The Life Options Rehabilitation Program
Kidney School
Home Dialysis Central

 

Πηγές άρθρου

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αυτό το άρθρο βασίζεται σε έρευνα, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν οι πηγές που αναφέρονται εδώ, καθώς και στην συλλογική εμπειρία του LabTestOnlineΣυμβούλιο Εξέτασης Σύνταξης. Το άρθρο αυτό αξιολογείται περιοδικά από την Συντακτική Επιτροπή και μπορεί να ενημερώνεται, ως αποτέλεσμα της επανεξέτασης. Τυχόν νέες πηγές που χρησιμοποιούνται θα πρέπει να προστεθούν στον κατάλογο και να διακριθούν από τις χρησιμοποιηθείσες αρχικές πηγές.

 

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα ανασκόπηση

NKUDIC: The Kidneys and How They Work. Available online at http://kidney.niddk.nih.gov/Kudiseases/pubs/yourkidneys/ throughhttp://kidney.niddk.nih.gov. Accessed September 2009.

Giles PD, Rylance PB, Crothers DC. New results from the Modification of Diet in Renal Disease study: the importance of clinical outcomes in test strategies for early chronic kidney disease. QJM. 2008 Feb;101(2):155-8. Epub 2008 Jan 14.

Centers for Disease Control and Prevention. CDC Features - Protect Your Kidneys: Control Diabetes, Blood Pressure. Available online at http://www.cdc.gov/features/worldkidneyday/ through http://www.cdc.gov. AccessedFebruary2013.

 

Πηγές που χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενες ανασκοπήσεις

American College of Physicians Complete Home Medical Guide. Goldmann DR, editor. 1999. New York: DK Publishing, Inc. Pp. 694-708, 1037.

Harvard Medical School Family Health Guide. Komaroff I. 1999. New York: Simon & Schuster, Pp. 810-825.

Johns Hopkins Family Health Book. Klag MJ, editor. 1999. New York: HarperCollins Publishers, Pp. 1069, 1078-1095.

Kidney Failure: the Facts. Cameron S. 1998. New York: Oxford University Press, Pp. 2-5, 8-10, 15-28.

National Institute of Diabetes & Digestive & Kidney Diseases, National Institutes of Health web site. Available online at http://www.niddk.nih.govhealth/kidney/kidney.htm through http://www.niddk.nih.govhealth.

American Kidney Fund, Inc. Available online at http://www.akfinc.org/KidneyFacts through http://www.akfinc.org.


Τροποποιήθηκε τελευταία φορά 18.07.2013