HLA-B27

Επίσης γνωστό ως: αντιγόνο HLA-B27
Επιστημονική ονομασία: Ανθρώπινο λευκοκυτταρικό αντιγόνο B27
Σχετικές εξετάσεις: ΤΚΕ, CRP (αντιδρώσα πρωτεϊνη), Ρευματοειδής παράγων

Πώς χρησιμοποιείται;
Πότε ζητείται;
Τι σημαίνει το αποτέλεσμα της εξέτασης;
Πρέπει να γνωρίζω κάτι άλλο;

Πως χρησιμοποιείται;
Η εξέταση HLA-B27 ζητείται κυρίως για την ενίσχυση ή την επιβεβαίωση υπόνοιας για διάγνωση αγκυλωτικής σπονδυλίτιδας (AS), συνδρόμου Reiter (αντιδραστικής αρθρίτιδας), ή κάποιες φορές οπισθίας ραγοειδίτιδας. Η εξέταση HLA-B27 δεν είναι μία καθοριστική εξέταση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση ή τον αποκλεισμό ενός νοσήματος. Χρησιμοποείται ως ένα αποδεικτικό στοιχείο σε έναν αστερισμό ενδείξεων, συμπτωμάτων, και εργαστηριακών εξετάσεων για τη στήριξη ή τον αποκλεισμό της διάγνωσης συγκεκριμένων αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως η AS και  το σύνδρομο Reiter. Η AS και το σύνδρομο Reiter είναι χρόνιες προοδευτικές καταστάσεις που εμφανίζονται πιο συχνά στους άνδρες από ότι στις γυναίκες, και τα πρώτα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται σε ηλικία 30 χρονών. Η αγκυλωτική σπονδυλίτιδα χαρακτηρίζεται από πόνο, φλεγμονή, και σταδιακή δυσκαμψία της σπονδυλικής στήλης, του λαιμού και του στήθους. Το σύνδρομο Reiter είναι ένα σύνολο συμπτωμάτων που περιλαμβάνει φλεγμονή των αρθρώσεων, της ουρήθρας, των ματιών, και βλάβες του δέρματος. Συχνά, τα αρχικά συμπτώματα αυτών των αυτοάνοσων νοσημάτων είναι ελαφρά και μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια προτού είναι ορατές με ακτίνες Χ χαρακτηριστικές εκφυλιστικές αλλαγές των οστών και των αρθρώσεων. Η οπισθία ραγοειδίτιδα σχετίζεται με επαναλαμβανόμενη φλεγμονή στη δομή του ενός ή και των δύο ματιών.
Η εξέταση HLA-B27 μπορεί να ζητηθεί ως μέρος ενός συνόλου εξετάσεων που χρησιμοποιείται για τη διάγνωση και αξιολόγηση καταστάσεων που προκαλούν χρόνιο πόνο αρθρώσεων όμοιο με αρθρίτιδα, δυσκαμψία, και φλεγμονή. Αυτό το σύνολο των εξετάσεων μπορεί να περιλαμβάνει RF (ρευματοειδή παράγοντα (rheumatoid factor)) καθώς και ΤΚΕ (ταχύτητα καθίζησης ερυθρών - erythrocyte sedimentation rate) ή  CRP (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη C-Reactive protein). Η εξέταση HLA-B27 ζητείται μερικές φορές για την αξιολόγηση ενός ασθενούς με υποτροπιάζουσα ραγοειδίτιδα, η οποία δεν προκαλείται από μία αναγνωρισμένη ασθένεια.

[Back to top]
Πότε ζητείται;
Μία εξέταση HLA-B27 μπορεί να ζητηθεί όταν ένας ασθενής έχει οξύ ή χρόνιο πόνο και φλεγμονή στην σπονδυλική του στήλη, στο λαιμό, στο στήθος, στα μάτια, και/ή στις αρθρώσεις, και ο γιατρός υποπτεύεται ένα αυτοάνοσο νόσημα το οποίο σχετίζεται με την παρουσία του HLA-B27. Οι γιατροί συχνά πρέπει να βασίζονται στα κλινικά ευρήματά τους και στο αποτέλεσμα της εξέτασης HLA-B27 όταν πραγματοποιούν διάγνωση αγκυλωτικής σπονδυλίτιδας, και άλλων HLA-B27 σχετιζόμενων νοσημάτων, καθώς οι χαρακτηριστικές αλλαγές των οστών μπορεί να μην είναι ανιχνεύσιμες για αρκετά χρόνια. Δεδομένου των παραπάνω περιστάσεων, το HLA-B27 δεν είναι διαγνωστικό εργαλείο αλλά προσφέρει πρόσθετες πληροφορίες, αυξάνοντας ή μειώνοντας την πιθανότητα ο ασθενής να έχει αγκυλωτική σπονδυλίτιδα. Η εξέταση HLA-B27 μπορεί επίσης να ζητηθεί όταν ο ασθενής έχει υποτροπιάζουσα ραγοειδίτιδα.

[Back to top
Τι σημαίνει το αποτέλεσμα της εξέτασης;
Το HLA-B27 θα είναι θετικό ή αρνητικό. Αν είναι θετικό, τότε το αντιγόνο HLA-B27  υπάρχει στην επιφάνεια των λευκοκυττάρων του αίματος και άλλων εμπύρηνων (που περιέχουν έναν πυρήνα) κυττάρων. Εάν ένας ασθενής έχει το HLA-B27 και έχει συμπτώματα όπως χρόνιο πόνο, φλεγμονή, και/ή εκφυλιστικές αλλαγές στα οστά του (οι οποίες φαίνονται με ακτίνες Χ), τότε υποστηρίζεται η διάγνωση για AS, σύνδρομο Reiter, ή άλλο αυτοάνοσο νόσημα που σχετίζεται με την παρουσία του HLA-B27. Αυτό κυρίως ισχύει εάν ο ασθενής είναι νέος, άνδρας, και εάν τα πρώτα του συμπτώματα ξεκίνησαν πριν την ηλικία των 40 χρόνων.
Αν το HLA-B27 είναι αρνητικό, τότε η συσχέτιση δεν υφίσταται. Παρ’ όλα αυτά, αυτό δεν σημαίνει ότι το άτομο δεν έχει το νόσημα, αφού ένα συγκεκριμένο ποσοστό ασθενών με οποιαδήποτε νόσημα δεν θα έχουν το HLA-B27.
Θετικό HLA-B27 σε ένα άτομο που δεν έχει συμπτώματα ή οικογενειακό ιστορικό που συσχετίζει το HLA-B27 με νόσημα δεν είναι κλινικά σημαντικό. Δεν βοηθά να προβλέψει την πιθανότητα να αναπτυχθεί αυτοάνοσο νόσημα. Εάν ένας ασθενής έχει ένα σχετιζόμενο νόσημα, η παρουσία του HLA-B27 δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εύρεση της ταυτότητας του νοσήματος, πόσο γρήγορα θα προχωρήσει, την σοβαρότητά της, την πρόγνωση, ή το βαθμό των οργάνων που εμπλέκονται. 
 
[Back to top
Πρέπει να γνωρίζω κάτι άλλο;
Η παρουσία ή όχι των HLA αντιγόνων είναι γενετικά καθορισμένη. Η παραγωγή τους ελέγχεται από γονίδια τα οποία μεταφέρονται από τους γονείς στα παιδιά. Εάν ένα μέλος της οικογένειάς σας έχει HLA-B27 σχετιζόμενο με νόσημα που επηρεάζει της αρθρώσεις της σπονδυλικής στήλης (AS ή άλλη σχετιζόμενη κατάσταση) και εσείς έχετε το HLA-B27 αντιγόνο, τότε διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξετε μία παρόμοια ασθένεια.
Με τις νέες γενετικές μεθόδους, είναι πλέον δυνατό να διαχωρίσουμε το HLA-B27 σε υποτάξεις. Μέχρι πρόσφατα, περίπου δεκαπέντε διαφορετικές υποτάξεις έχουν ταυτοποιηθεί. Οι πιο συνηθισμένες στην Αμερική είναι οι HLA B27*05 και HLA B27*02. Ο τρόπος με τον οποίο η παρουσία των συγκεκριμένων υποτάξεων επηρεάζουν την πιθανότητα να αναπτυχθεί ένα αυτοάνοσο νόσημα δεν είναι ακόμη γνωστός.


Τροποποιήθηκε τελευταία φορά04.09.2009